07 Δεκεμβρίου 2020
Σκέψεις για την αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και την τόνωση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας

Σκέψεις για την αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και την τόνωση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας

theodosis-pardalidis.jpg
Dr Theodosios Pardalidis, Καθηγητής Οικονομικών ICBS Thessaloniki Business College


Η Ελλάδα είναι το σταυροδρόμι μεταξύ τριών ηπείρων και πολλαπλών πολιτισμών, το σημείο στο οποίο ενώνονται τρεις κόσμοι, η ανεπτυγμένη, μα πληθυσμιακά γερασμένη Δύση, η γοργά αναπτυσσόμενη Ασία και η πλούσια σε παραγωγικούς πόρους Αφρική. Ταυτόχρονα, όμως, η Ελλάδα είναι και ο ζωτικός εκείνος χώρος για τους Έλληνες, ο οποίος έχει περιπέσει σε οικονομικό και κοινωνικό μαρασμό την τελευταία δεκαετία, ένας χώρος τον οποίον εποφθαλμιούν πολλοί.

Παρόλα τα θετικά βήματα που έχουν γίνει, τον τελευταίο χρόνο, σχετικά με την αντιμετώπιση των παραδοσιακών παθογενειών της ελληνικής οικονομίας των τελευταίων δεκαετιών, όπως ο περιορισμός της γραφειοκρατίας, η μείωση της φορολογίας και ο εξορθολογισμός της δημόσιας διοίκησης, ο μεταρρυθμιστικός δρόμος που έχει να διανύσει ακόμη η χώρα είναι μεγάλος.

Απαιτούνται τολμηρές και γενναίες μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε να πραγματοποιηθεί η επανάκτηση του χαμένου χρόνου έναντι των γειτονικών χωρών, οι οποίες αποτέλεσαν ελκυστικότερους προορισμούς για τη διεθνή επενδυτική δραστηριότητα, καθώς η ελληνική οικονομία παρέπαιε.

Βασικός πυλώνας της προσπάθειας της οικονομικής και, δευτερευόντως κοινωνικής, αναγέννησης της χώρας είναι οι νέοι επιχειρηματίες, το ποιοτικό κεφάλαιο της χώρας μας, οι οποίοι μέσω της εκμετάλλευσης των νέων τεχνολογιών θα δημιουργήσουν τις ποιοτικές και ποσοτικές συνθήκες για τη δημιουργία καινοτομιών αλλά και προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Συμπαραστάτης σε αυτήν την προσπάθεια, πρέπει να είναι η Ελληνική δημόσια διοίκηση, η οποία θα πρέπει να στηρίξει, με κίνητρα και φοροαπαλλαγές, την μικρομεσαία δραστηριότητα, δίπλα στις μεγαλόπνοες ξένες επενδύσεις και την σταδιακή αποκέντρωση των αστικών κέντρων, που δεν έχουν ανάγκη τον υπερβάλλοντα πληθυσμό τους, λόγω της αποψιλωμένης βιομηχανίας τους, έτσι ώστε να αναζωογονηθεί η επαρχία. Μία τέτοια αλλαγή θα σημάνει και την ταυτόχρονη μερική απομάκρυνση από την προσήλωση στον τουρισμό, ως μέσο πλουτισμού της χώρας και την σταδιακή διαφοροποίηση νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, που θα επικεντρώνονται στην εκμετάλλευση της υψηλής παραγωγικότητας συγκεκριμένων προϊόντων: καρπών της ελληνικής γης και του πρωτογενούς τομέα, αλλά και νέων ψηφιακών τεχνολογιών (βλ. σελ. 66) που θα εκμεταλλεύονται τον υψηλό μορφωτικό μέσο όρο των νέων.

Τέλος, με την ανάδειξη των πρόσφατων γεωστρατηγικών συμφωνιών γύρω από την ύπαρξη του αγωγού East Med, αλλά και της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών (Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος, Ελλάδα) αναδεικνύεται ένα πεδίο λαμπρό για την παράλληλη πραγματοποίηση επενδύσεων, τόσο στο διακομιστικό κομμάτι της λειτουργίας του αγωγού, όσο και στο στρατιωτικό. Η πολεμική βιομηχανία πρέπει να αποτελέσει μία από αυτές τις προτεραιότητες, έτσι ώστε να συνδράμει παράλληλα και στην διατήρηση της ειρήνης και ευημερίας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατ. Μεσογείου. Τίποτε από όλα αυτά, όμως, δεν είναι δυνατόν, εάν δεν υπάρξει η άμεση και αποφασιστική συνδρομή του ελληνικού κράτους, μέσω της γενναίας μείωσης της φορολογίας στα επιχειρηματικά εισοδήματα και κέρδη, την αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης για την απονομή άμεσης δικαιοσύνης από τα δικαστικά όργανα, αλλά και τη δημιουργία των κινήτρων εκείνων, οικονομικών και ποιοτικών, που θα συντελέσουν στην αποκέντρωση των υδροκεφαλικών μας αστικών κέντρων και τον επαναπατρισμό του απολεσθέντος ανθρώπινου δυναμικού και οικονομικού μας κεφαλαίου από το εξωτερικό. Πεδίο δόξας λαμπρόν, λοιπόν, για τους γενναίους και τολμηρούς που θα δράξουν τις ευκαιρίες της νέας εποχής.

Διαβάστε ακόμα

Εγγραφείτε στο